Mahalle bakkalının veresiye defteri

Meryem Uygurer · Meryem'in köşesi  ·  17.09.2026 09:25:40

Çocukluğumun mahalle bakkalında tezgâhın hemen altında kalın, kenarları yıpranmış bir defter dururdu. Adı "veresiye defteri"ydi ama bence asıl adı "güven defteri" olmalıydı.

Annem ekmek almaya gönderdiğinde para vermezdi çoğu zaman. "Deftere yazsın" derdi. Bakkal amca da gözlüğünü burnunun ucuna indirir, bizim sayfamızı bulur, kurşun kalemle bir satır eklerdi. Ay sonunda babam gelir, hesap kapanır, defterin o sayfasına kocaman bir çizgi çekilirdi.

O defterde yalnızca rakamlar yoktu. Hangi evin o ay zor günler geçirdiği, kimin hastalandığı, kimin düğünü olduğu da sessizce yazılıydı. Bakkal amca bazı sayfalara hiç çizgi çekmez, "sonra bakarız" deyip geçerdi.

Bugün kartla ödüyoruz, fişimiz telefonumuza geliyor. Hayat kolaylaştı, doğru. Ama o defterin tuttuğu şeyi, komşunun komşuya duyduğu güveni, hiçbir uygulama tutamıyor.